Image Map

Weer durven dromen

Je maakt iets mee in je leven wat er flink inhakt. Je leven is definitief veranderd. Je kunt niet terug naar zoals het was. Je dromen voor de toekomst kunnen niet meer plaatsvinden. Je worstelt dag in dag uit om weer lichtpuntjes te zien, weer zin te krijgen in het leven. Het ene moment lukt dat een beetje, het andere moment is het alleen maar donker. Uiteindelijk lukt het een keer om een lichtpuntje iets langer vast te blijven houden. En dat gebeurt steeds vaker, steeds langer. De momenten dat het weer heel donker is zijn er ook nog veel, maar je weet van die lichtpuntjes. En dat geeft je kracht.

Heel langzaam begin je te accepteren dat het is zoals het is. Vroeger en je dromen van toen worden een herinnering. De toekomst, zoals je het lang geleden had bedacht, gedroomd, bestaat niet. Heeft nooit bestaan en zal ook nooit plaatsvinden. Langzaam dringt het tot je door dat je een keuze hebt. Een keuze om niet te willen blijven hangen in dat wat had kunnen of moeten zijn. Dit is je realiteit, wat er nu is, zoals het nu is. Je kiest ervoor dit te accepteren, al lukt dat niet elke seconde van je leven. Je kiest ervoor je lichtpuntjes vast te houden, te koesteren. Er verandert iets. Opnieuw verandert jouw leven. Deze keer kies je zelf die verandering. Je realiseert je dat jij beslist hoe je omgaat met jouw leven. Het overkomt je niet langer. Jij maakt de dromen. En je durft weer nieuwe dromen te maken. Alleen ben je wel realistischer geworden. De dromen zijn wel afhankelijk van het nu, wat je nu hebt, wie je nu bent. Dromen kunnen in duigen vallen, maar vanuit de scherven is het mogelijk nieuwe dromen te creëren. En dat ‘weet’ je nu.

Je hebt een lange weg afgelegd. Met vallen en opstaan heb je je leven een nieuwe vorm gegeven. Je hebt veel gezien, veel meegemaakt, veel geleerd. En dan zie je andere mensen worstelen. Je begrijpt ze. Jij weet hoe donker het voor hen is. Je beseft dat jij misschien een lichtpuntje kunt zijn voor hen. Een nieuwe droom krijgt vorm: Jouw ervaring gebruiken om anderen te wijzen waar ze lichtpuntjes kunnen vinden. Je gaat aan de slag als ervaringsdeskundige. Heel voorzichtig, want je weet niet of je dit wel kunt. Misschien ga je de donkerte van de ander wel overnemen, of je gaat er gezellig naast die ander inzitten. Je weet immers hoe het daar is. En dan het delen van jouw ervaring, keer op keer het verhaal opnieuw doen, wat gaat dat allemaal met je doen.

Langzaam geef je vorm aan deze nieuwe ervaring. Je realiseert je dat het niet gaat om jouw verhaal, om jou, maar om hoe jij hier gekomen bent, jouw weg. Je deelt relevante ervaringen met behandelaren, vertelt hen hoe het voor jou voelde. Je laat hen begrijpen wat een cliënt doormaakt. Je laat hen ook realiseren hoe de cliënt een behandeling kan ervaren, hoe belangrijk het is om duidelijkheid te scheppen.