Image Map

De trouwe 4 – voeter, levert stof tot gesprek!

Op een warme dag ging ik wandelen met een paar cliënten. Ik vertelde dat ik mijn hond wel mee had kunnen nemen. Ook vroeg ik of er iemand van de cliënten een hond had. Een cliënt die met gebogen rug meeliep, begon te huilen. Ik vroeg de andere cliënten door te lopen en ging in gesprek met de huilende cliënt.

Zij vertelde me dat ze een hond had gehad die ze had weggegeven. Ook haar baby had ze afgestaan. Ze had geen gevoel erbij en daar had ze erg veel last van. Ik vertelde haar dat er een moment in mijn leven was geweest dat ook ik mijn kinderen had afgestaan aan hun vader. Ook dat ik geen gevoel erbij had en dat ik ze ook niet zag. Ik was teveel met mijn herstelproces bezig. De cliënt keek mij aan en begon te lachen.

Ze was zo blij dat ze met iemand kon praten die hetzelfde had doorgemaakt. Ze zag mij als voorbeeld. Ik vertelde haar ook dat mijn gevoel gaande weg mijn herstel weer terug was gekomen. In volle hevigheid. Ze rechtte haar rug en keek weer vol vertrouwen. Samen liepen we terug naar de afdeling. In de weken ernaar zocht ze me nog regelmatig op om met me te praten.